Alle punten verzamelen!

KLantenkaarten, bonuspunten, fidletycards, Italie, Nederalnd, Myrthe Claus, alle punten verzamelenKeuzestress. Een echt luxe-probleem. En ik heb er vandaag ontzettend last van. De kassabediende van de supermarkt vertelde me namelijk dat binnenkort de punten van mijn klantenkaart niet meer geldig zijn. Dus moet ik er iets mee doen. Maar wat? Kiezen voor een van de vele ‘trouwe-klanten-cadeautjes’ uit de dikke catalogus, die je allemaal gratis of met een beetje bijbetalen mag meenemen? Maar welke dan? Of de punten gewoon de volgende keer omzetten in keiharde cash-korting, zodat de volgende kar met boodschappen opeens minder doorweegt op de huishoudbalans? Moeilijk, moeilijk, moeilijk.

Koopzegels en spaarpunten

Ooit dacht ik, heel naïef, dat het een puur Nederlands fenomeneen was, horend bij ‘makkelijk verdiend’ en ‘gratis, altijd goed’. Ik groeide op met koopzegeltjes inplakken, punten bij het tanken en stempels op de klantenkaart van de bloemist. Alles verzamelen om al plakkend geld te sparen, korting te krijgen of een leuk cadeautje in de wacht te slepen. Wachtend op de vraag vlak voor het krijgen van het bonnetje en je wisselgeld of je misschien ook meedeed aan welke spaaractie dan ook. En als ik het me goed herinner, liep ik tijdens mijn laatste jaren in Nederland al rond met één of twee klantenkaarten in mijn zak. Dat me toen nog het gevoel gaf een speciale klant te zijn.

Gratis cadeautjes: Italianen zijn er ook dol op!

Toen nog wel. Nu niet meer. Want ze puilen mijn portemonnee nu uit, al die klantenkaarten. Samen met alle spaaractiepunten. Aangekomen in Italië ontdekte ik namelijk al vrij snel dat niet alleen Nederlanders gek zijn op gratis en sparen voor cadeautjes. Die Italianen lusten er wel pap van. Het enige wat ontbreekt zijn de koopzegels, maar dat komt door de ietwat wantrouwende volksaard als het gaat om geld uit handen te geven.

Ik verzamel dus stickertjes bij mijn supermarkt voor die ene set handdoeken met de buurvrouw. Zij hielp mij per slot van rekening met het verzamelen van punten voor die vrolijk gekleurde koffiekopjes die nu bij mij in de kast staan. En de punten die ik krijg bij de winkel waar ik niet zo vaak kom, breng ik meteen naar een vriendin die er wel vlakbij woont en gaat voor het prachtige bestek dat er te verzamelen valt.

Stapels klantenkaarten voor het geval dat…

Bij die spaaracties weet je dus meteen waar je het voor doet. Bij al die klantenkaarten is dat een stuk minder duidelijk. Voorheen was er nog een soort selectie, waarbij je min of meer tot de vaste klanten moest behoren om een trouwe-klanten-kaart te krijgen. En als trouwe klant kreeg je meteen te horen wanneer je klantenkaart je iets opleverde. Tegenwoordig wordt me mijn eerste aankoop in een winkel al gevraagd of ik misschien…

En, ergens toch gevleid door het aanbod, wil ik dat natuurlijk. Want stel je voor dat ik punten of korting misloop. Met dus een hele berg klantenkaarten tot gevolg. Die voor het grootste deel vrij nutteloos zijn. Want met hier en daar een punt of tien, twintig, gekregen bij die ene aankoop van boven de vijftig euro, kom je gewoon niet zo ver. En als één uit die grote trouwe klantenmassa, is er geen kassapersoon die met je meedenkt of je waarschuwt als je eindelijk voldoende punten hebt om dat leuke potlood gratis en voor niks mee naar huis te nemen.

Keuzestress

De enige kaarten die wel hun gewicht minstens tien keer in goud waard zijn, zijn die van mijn buurtsupers. Met alle dagelijkse boodschappen die ik er doe, lopen de hoeveelheden spaarpunten daar best hard op. Waardoor ik dus opeens geconfronteerd kan worden met een enorm probleem omdat de kassaman met me meedenkt. Dadelijk staat mijn puntentotaal op nul. Wat is nu verstandig om te doen?

Toch handig?

Die punten niet gebruiken is echt geen optie, zonde. De punten in een korting omzetten bij de volgende boodschappenrit? Of toch nog maar eens door de catalogus bladeren? Heel veel cadeaus zouden gewoon ‘surplus’ zijn in ons huis. Maar hé, kijk, een elektrisch apparaat om melk op te schuimen. Dat hebben we nog niet. En zonder er iets bij te hoeven leggen. Cappuccino zonder mijn armspieren te hoeven gebruiken bij het opkloppen.

Zou dat niet ontzettend handig zijn?

Deze column verscheen eerder op ditisitalie.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *