Blue Monday of waarom koppensnellen niet altijd goed uitpakt

“Maandag 19 januari wordt de meest trieste dag van 2009” was de kop van een artikel die ik een dag of wat geleden zag zonder verder te lezen. Het zinnetje bleef in mijn hoofd rondspoken: “Maandag triest, maandag het ergst, maandag een vreselijke rotdag…..”. En hoewel ik het niet wilde, beinvloedde het mij meer dan ik had gedacht. Ik stond op met het gevoel dat vandaag echt iets ergs zou gaan gebeuren. Het weer zat al niet mee, dus dat beloofde wat. Bij elk telefoontje maakte mijn hart een sprongetje, bij elk gesprek was ik voorbereid op het ergste en bij het autorijden was ik extra oplettend, want ik wilde niet eigenhandig de 19e januari in een drama veranderen. Het viel achteraf allemaal mee. Geen vervelende gebeurtenissen, niks om verdrietig van te worden, geen rampspoed. Niks, noppes, nada. Gisteravond bekroop me een gevoel van opluchting , wilde erover bloggen,maar bedacht me nog net op tijd dat er ook nog een ramp kon gebeuren tussen het tandenpoetsen, het naar bed gaan en het weer gezond opstaan op dinsdag de twintigste in. Dus wachtte ik zekerheidshalve tot vandaag.

Had ik dat nu maar niet gedaan. Had ik me gisteren nou maar even verder verdiept in die hele “Blue Monday”. Dan had ik geweten dat een Britse wetenschapper met de naam Cliff Arnall een paar jaar geleden tot de conclusie kwam dat de maandag van de laatste volle week in januari door veel mensen als de meest trieste dag van het jaar wordt ervaren. Kerstmis lijkt lang geleden, de vakantie is nog ver weg, de goede voornemens voor het nieuwe jaar zijn goede voornemens gebleven en de creditcardrekeningen vallen op de deurmat terwijl het salaris nog even op zich laat wachten. Redenen genoeg voor depressieve gevoelens, zeker met het oog op de huidige crisis. Oh. Okay. “Blue” is wat dat alles betreft dus niet zo erg “blue” voor mij. Ik kan Cliff natuurlijk wel een extra factor voor zijn lijstje voorstellen: het niet lezen van krantenartikelen over “Blue Monday”. Want als ik me nu niet alleen tot het snellen van krantenkoppen had beperkt en even de tijd had genomen om alles te lezen, was mijn “blauwe maandag” niet zo “blue” geweest. Ik las trouwens in hetzelfde artikel dat er ook een gelukkigste dag van het jaar bestaat, ergens rond de 20ste juni. Vraag me alleen af of ik me er nu op kan gaan verheugen of niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *