De Stadsplattegrond: Via Garibaldi, Genua

Een Italiaanse plattegrond is niet alleen een handig hulpmiddel om de weg te vinden in een onbekende stad, maar ook in de Italiaanse geschiedenis. Straatnamen kunnen verwijzen naar de functie die een weg of plein in het verleden vervulde of herinneren aan het handwerkersgilde dat er te vinden was. Soms verwijzen de namen naar bouwwerken, monumenten of zelfs naar herbergen die er niet altijd meer te vinden zijn, maar ooit gezichtsbepalend waren. En heel wat namen herinneren aan belangrijke historische feiten en aan personen die een belangrijke rol hebben gespeeld in politiek en cultuur. Maar wat of wie schuilt er achter dat straatnaambordje? Deel 1: Via Garibaldi, Genua.

Via Garibaldi is één van de belangrijkste straten in Genua, gelegen in het historische centrum van de stad. De straat werd in 1550 aangelegd en veranderde een paar keer van naam tot zij in 1882 werd vernoemd naar Giuseppe Garibaldi. Maar wie is hij?

Garibaldi wordt op 4 juli 1807 geboren in het toen nog Italiaanse Nice. Hij is het belangrijkste personage bij de “Risorgimento”, de periode tussen 1815 en 1870, die resulteert in het Italië zoals we het nu kennen. Zijn leven lijkt veel op dat van een held uit een jongensboek: een avonturier met een rusteloos karakter, die niet alleen in Europa maar ook in Zuid-Amerika zijn sporen nalaat. Hij wordt daarom ook wel de “held van twee werelden” genoemd.

Rond zijn 25ste begint Garibaldi zich te verdiepen in de politiek. Na de val van Napoleon en het daarop volgende Congres van Wenen in 1815 is Italië in verschillende staten verdeeld. Garibaldi sympathiseert echter  met de patriottische bewegingen in Europa en Italië en hun ideeën over onafhankelijkheid en vrijheid. In 1833  sluit hij zich daarom aan bij “Giovane Italia”, een nationalistische politieke partij die juist de éénwording van Italië en het vestigen van een democratie nastreeft.

Na een mislukte opstand in Genua vlucht  Garibaldi, ter dood veroordeeld wegens zijn desertatie uit de marine om er bij te zijn, naar Zuid-Amerika. Daar strijdt hij met Zuidamerikaanse vrijheidsbewegingen, ervaringen die hem van pas komen bij zijn terugkeer in Italië in 1849. Hij is betrokken bij de opstand in Rome in 1849, waarbij de Paus wegvlucht en de Romeinse Republiek wordt uitgeroepen. In juli van hetzelfde jaar wordt hij samen met andere republikeinen echter weer verjaagd  door de Franse troepen onder leiding van Louis Napoleon. Garibaldi moet in ballingschap naar de Verenigde Staten, maar houdt zich schuil op het Sardijnse eiland Caprera tot 1860.

In 1860 trekt hij met zijn beroemde 1000 “roodhemden” ten strijde voor de vrijheid van Italië. Hij verovert Sicilië op het koninkrijk der Beide Siciliën, steekt over naar Calabrië, brengt het koninkrijk Napels ten val en draagt de macht over aan Vittorio Emanuele, de eerste koning van Italië. In 1866 verovert hij Venetië op de Oostenrijkers en tot slot Rome in 1870 . Daarmee vallen de laatste resten van de Pauselijke Staten en komt de éénwording van Italië tot stand.  Garibaldi wordt parlamentslid, trekt zich terug op zijn geliefde eiland Caprera en blijft daar tot zijn dood in 1882.

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *