Griep

Langzaamaan steekt de H1N1- griep de kop op in de Italiaanse media. Ik las dat het beter is elkaar op school niet met een zoen te begroeten. En de eerste griepdode is, zonder al te veel ophef, begraven. Opvallend dat er niet meer aandacht is in een land dat normaal gesproken hypochondrische trekjes vertoont. Ten tijde van de SARS en de vogelgriep kon je de krant niet openslaan, de televisie niet aanzetten en geen gesprek voeren zonder dat het onderwerp “griep” binnen vijf minuten werd aangesneden. In Nederland werd naar mijn idee nuchterder gereageerd.

Nu lijkt het omgekeerd. In Nederland sijpelt de griep overal door in de media. Met grote verwarring bij mij tot gevolg: is het nu wel ernstig of niet? Als het echt ernstig was, hadden de Italianen toch ook al de alarmklok geluid? En mijn verwarring wordt nog groter als ik het webadres van de campagne “grip op griep” lees: grieppandemie.nl. Pandemie. Allerlei doemscenario’s schieten door mijn hoofd. Mensen die bij bosjes geveld worden. Eén en al ellende. Het eind van de wereld. Help! De tekst op de site is gelukkig geruststellender. Je zou bijna denken dat het om een gewoon griepje gaat. Vandaar misschien dat ze er hier weinig belangstelling voor hebben, zo buiten het griepseizoen om.

Maar waarom dan al die ophef in Nederland? Moet ik me stiekem toch ongerust maken als één van de kinderen niest? Zie ik in mijn onwetendheid iets over het hoofd? Mis ik belangrijke informatie? Ben ik te laconiek? Ik krijg het er warm van. Wel gek, want net voelde ik me nog okay. ’t Zal toch niet …?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *