Hersengymnastiek

“Hai, ik ben Gianfranco. Natuurlijk kan ik je wat informatie geven. Loop met me mee, gaan we daar zitten.”

Ik loop achter de atletische jongeman aan naar een bureautje midden in de zaal en plof op de stoel die erbij staat. Vijf minuten geleden zag ik die pasgeopende acquariumbak vol sportende mensen langs de kant van de weg liggen. Op het laatste moment besloot ik er niet langs te rijden, maar een plaatsje op de parkeerplaats te zoeken. Het is echt de hoogste tijd om te gaan bewegen en waarom dan niet nu meteen wat meer te weten komen?

Couch potato

“Het is niet de eerste keer dat je bij een sportschool binnenloopt, hè?”, zegt Gianfranco terwijl hij ontspannen achteroverleunt, “Volgens mij ben jij een sportief type, waar of niet? Ik zie dat meteen!”

Even denk ik dat hij me in de maling neemt. Als er iemand qua sporten liever lui dan moe is, ben ik het wel. Couch potato. Dat is het woord dat beter bij mij past. Maar hij meent het serieus. Geen spotlichtjes in zijn ogen. Geen ironisch lachje. Wel een vriendelijke uitdrukking op zijn gezicht terwijl hij wacht tot ik wat zeg.

“Nou, zo heel erg sportief ben ik niet hoor. Ooit tenniste ik wel. Ik heb ook wel gesquashed en zelfs aan aerobics gedaan. Maar dat is best lang geleden.”

Ik vertel hem er maar niet bij dat hij in die tijd waarschijnlijk nog niet eens geboren was.

“Zie je, dat zag ik meteen! En hoe komt het dat je dat het niet meer sport?”

“Tsja, Gianfranco…”

“Gianfra, noem me maar Gianfra. Zo word ik door al mijn vrienden genoemd.”

“Oh, okay…Gianfra…nou, ik denk tijdgebrek. Een gezin en werk enzo. Dan komt sporten al gauw op de laatste plaats. Niet goed, hè, eigenlijk?”

Sporten. 24/7.

“Je bent echt niet de enige met te weinig tijd, dat hoor ik vaak. Maar dan ben je bij ons aan het juiste adres. Wij hebben namelijk iets dat andere sportscholen niet hebben: we zijn 24 uur per dag open, 7 dagen in week. 24/7. Juist voor iedereen die het doordeweeks overdag druk heeft, is dat echt een uitkomst.”

“24 uur per dag? Zeven dagen in de week? Echt waar, Gianfranco?”

“Gianfra, Gianfra…”

“Oh ja, sorry…Gianfra…dus als het me om 3 uur ’s nachts niet meer lukt om te slapen, zou ik hier naar toe kunnen komen om bij jou te sporten?” In gedachten zie ik al een slaperige Gianfranco van zijn strechter achter de balie omhoogkomen als ik er ’s nachts om 3 uur fris en fruitig binnenloop met een sporttas over mijn schouder.

Nutella-middagen

“Ja, fantastisch hè! Dat vind je niet gauw bij andere sportscholen, zeg nu zelf. En wat je ook niet vaak bij andere sportscholen ziet, zijn onze beroemde nutella-middagen! Rond een uur of 4 zetten we hier een grote tafel in de zaal en maken we voor iedereen ‘merenda’: brood met nutella.”

“Nutella op een sportschool? Dat hoor je inderdaad niet zo gauw, Gianfra. En waarom doen jullie dat?”

Hij lacht breeduit: “Niet alleen sport verbroedert, maar brood met nutella ook!”

Ik lach wat met hem mee en probeer me ondertussen voor te stellen hoe zo’n nutella-middag tussen de opgestelde martelwerktuigen verloopt.
Zou iedereen alla minuut stoppen met trainen op het moment dat de pot nutella tevoorschijn komt? Elkaar met bezwete lijven verdringen om de tafel? En waarover praten ze dan met elkaar, terwijl ze hopen dat er geen nutella rond hun mond is blijven plakken? Hebben ze het over hun trainingsschema’s? Over hoe lang ze nu extra moeten sporten om al die nutella er zo snel mogelijk af te trainen? Zouden ze afspreken samen een extra rondje op de loopband doen? Er staan er voor een half bataljon opgesteld, dus dat zou zonder problemen kunnen.

Een heel speciaal aanbod

“We doen het niet iedere dag hoor, maar het is altijd een succes. En wat denk je ervan, Mirta. Lijkt het je niet wat om ook lid te worden?”

“Nou, Gianfranc..Gianfra, het klinkt allemaal heel erg veelbelovend. Vooral die nutella. Maar een vervelende vraag: wat kost het om hier 24 uur per dag naar binnen te mogen lopen?”

“Normaalgesproken €22,50 per maand. Maar omdat we elkaar nu al vrij goed kennen, kan ik je een speciaal aanbod doen dat we alleen een select groepje vrienden geven: een abonnement van 6 maanden voor maar €150. Dat is toch een prachtig aanbod!”

Ik kijk hem verbaasd aan.
“150€? Dat is inderdaad een speciaal aanbod, Gianfranco. Weet je dat wel heel zeker?”

“Gianfra. Ja, ik weet het heel zeker. Is dat geen vriendenprijs?”

Hersengymnastiek

Ik glimlach en bedank hem voor alle informatie, terwijl hij duidelijk zichtbaar nadenkt over waar het nu precies misgaat. Een ontzettend aardige vent, hoor, mijn nieuwe allerbeste vriend Gianfra, maar hij heeft hopelijk meer verstand van sporten dan van rekenen.

Deze column verscheen eerder op ditisitalie.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *