De Italiaanse badjas of over cultuurverschillen in de badkamer

De badjas of over cultuurverschillen in de badkamer, column voor dititalie, italie, Myrthe Claus, NederlandDe badjas. Een in Nederland vrij weinig gebruikt voorwerp. Ik associeer het vooral met luie, winterse zondagochtenden. Of met avondjes uit: na het douchen maak je je op in je badjas voordat je je feestoutfit aantrekt. En de bad- of ochtendjas doet me denken aan het ziekenhuis, één van de weinige plekken waar je dit kledingstuk in groten getale tegenkomt. Maar verder speelt het een minieme rol in het bestaan van de meeste Nederlanders. Meestal hangt het ding, als je er al eentje hebt, ergens ongebruikt en vergeten op een hanger.

De Italiaanse badjas: een prominent bestaan!

Nee, neem dan de Italiaanse badjas. Die heeft een veel dankbaarder bestaan. Je kan wel stellen dat waar iemand nat kan worden, een badjas vaak niet ver weg is. In het zwembad bijvoorbeeld. Of in de rij voor de douches op de camping. Je hebt zelfs de kans ze tegen te komen op het strand!

Maar je vindt ze voornamelijk op een rijtje in de badkamer bij iemand thuis. Want de badjas is in Italië alles behalve een ongebruikte lap badstof met mouwen. Het is een onmisbaar onderdeel van het badderritueel. Een badjas hoort bij douchen en badderen als zeep, shampoo en föhn! Het is hét badkamervullende afdroogaccessoire bij uitstek voor de gemiddelde Italiaan.

Hoezo handdoeken? Die gebruik je toch om je handen aan af te drogen? Of, als je ze per se een plekje wilt geven bij het douchen, om je natte haren in te wikkelen na het wassen? Maar toch niet om je hele lijf mee af te drogen?

De cultuurkloof in onze badkamer

De badjas staat bij ons thuis dan ook symbool voor een heuse cultuurkloof. Waarbij ik het in mijn eentje als handdoek-fan opneem tegen drie fervente badjas-aanhangers. Ondanks mijn verwoede pogingen om het kroost van kleins af aan tot de handdoek te bekeren.

Niet helemaal zonder reden: het is makkelijker om regelmatig een stapel handdoeken te wassen en te drogen dan badjassen die zelfs op de zonnigste zomerdagen ’s avonds niet helemaal droog zijn na een dagje wapperen aan de lijn.

Maar er was geen kruid tegen gewassen. Ze vonden mij een ronduit vervelende mama als ik ze na het douchen in een gigagrote, zachte badhanddoek wilde wikkelen. Nee hoor, koud, gebruik die zelf maar, waar is mijn badjas?

Want volgens mijn huisgenoten blijf je met zo’n badjas tenminste lekker warm. Bijkomend voordeel is dat drogen na het douchen kinderspel is: alle waterdruppels worden vanzelf geabsorbeerd! Wat moet je je nou moeilijk doen met buigen en strekken om elk plekje droog te krijgen? Trek gewoon een badjas aan, heerlijk ontspannen, zonder druk gedoe!

Openstaan voor nieuwe ervaringen

Dus heb ik het in het verleden natuurlijk geprobeerd, de badjas na het douchen. Je wilt zo’n nieuwe ervaring toch een kans geven, ondanks je twijfels. Waarom standvastig vasthouden aan oude gewoontes als hele Italiaanse volksstammen zo’n jas gebruiken? Dat zouden ze toch niet doen als het niet prettig was?

Dus rukte ik mijn 20 jaar oude maar nog zo goed als nieuwe badjas uit de kast en probeerde het uit. Maar het was drie keer niks. ’s Zomers niet. En ’s winters ook niet. Wat is er nu prettig aan rondlopen met een min of meer opdrogend lijf in een jas die daarentegen steeds natter wordt? Een spoor van waterdruppels achterlatend waar je loopt met voeten en benen die steeds kouder worden omdat je badjas niet tot op je enkels komt. Wat is er prettig aan als je met moeite je toch nog vochtige lijf aangekleed krijgt en je het alsnog koud hebt?

Een voordeel heeft het wel…

Van de vier badjassen die er nu in onze badkamer hangen worden er daarom drie regelmatig in de was gegooid. De mijne blijft netjes aan het haakje hangen. Af en toe mag die ook in de wasmachine, als het wit niet zo wit meer is vanwege handen die eraan worden afgedroogd in plaats van aan de handdoek. Want daar hoef je niet per se een handdoek voor te gebruiken.

En zoals mijn huisgenoten niet uit hun badjassen te krijgen zijn, blijf ik de voorkeur geven aan zo’n lekker grote en zachte badhanddoek. Zodat ik na het douchen gauw goed droog en weer aangekleed ben. Zonder het koud te krijgen. Het luxe voordeel van deze cultuurkloof? Ik hoef al die stapels badhanddoeken in de kast met niemand anders te delen. Geen ruzie over wie mijn lievelingshanddoek heeft gebruikt.

Dat was in mijn pre-Italiaanse leven weleens anders!

Deze column verscheen eerder op ditisitalie.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *