Italiaanse stranden en zomerse overpeinzingen

Het is wat minder in vergelijking met vroeger nu ze hier ook juni en juli hebben ontdekt, maar augustus blijft toch wel dé Italiaanse vakantiemaand bij uitstek. En waar lijken al die vakantiegangers vooral naar toe te gaan? Naar zee! Met ruim 8.000 kilometer kust, min de rotsachtige gedeeltes daarvan, zou je denken dat er toch genoeg strand is om iedereen een plekje te gunnen. Maar de taferelen op een doorsnee Italiaans strand in augustus doen anders vermoeden. Met voor iemand die de ruimte van de Nederlandse stranden gewend is, heel nieuwe ervaringen tot gevolg.

Strandetiquette in Nederland
Ik groeide op vlak bij zee, met een superbreed strand dat zich, net als alle Nederlandse stranden, tot heel in de verte uitstrekt. Aan plek voor je badhanddoek geen gebrek, zodat het niet moeilijk was je te houden aan de ongeschreven etiquetteregel een beetje afstand van de andere strandgangers te houden. Alleen op heel zomerse augustusdagen leek het strand overvol en had je het gevoel er geen plekje te kunnen vinden zonder die regel te overtreden.

Spiaggia libera
In Italië zijn de niet zo brede en uitgestrekte stranden daarentegen niet gauw te vol naar het gevoel van de gemiddelde Italiaanse badgast. Een bezoekje in augustus aan een spiaggia libera, een stuk strand dat niet door een badpaviljoen wordt uitgebaat, komt dan ook dicht in de buurt van een culturele schok als je het anders gewend bent.


Ruimte zat
De eerste indruk is chaos. En de tweede barstensvol. Overal badhanddoeken, ingesmeerde lijven in alle vormen en maten, parasols die aan elkaar vastgegroeid lijken, strandstoelen, ligstoelen, opblaasballen, emmertje en schepjes en koelboxen vol proviand. Naar Nederlandse begrippen geen speld tussen te krijgen, laat staan een klein handdoekje. Naar Italiaanse begrippen ruimte zat. Heb je met zijn vijven meer dan twee vierkante meter nodig? Welnee! Zolang je maar rekening houdt met mensen die langs willen komen lopen, is een richeltje zand van maximaal 30 centimeter tussen jouw badhanddoek en die van de buurvrouw, die je aan het eind van de dag misschien beter kent dan je lief is, meer dan genoeg. Gewoon allemaal een beetje schikken, dan past het best. Er zullen maar weinig Italianen zijn die er problemen mee hebben en als het zo mocht zijn, laten ze dat niet blijken.


Ongemakkelijk gevoel
Na al die jaren blijf ik me toch wat ongemakkelijk voelen als ik mijn handdoek naar mijn gevoel veel te dicht bij die van onbekenden spreid. Net zoals ik na al die tijd merk dat er een wat ratterig gevoel in mijn onderbuik oplaait als iemand zonder gêne zijn of haar strandlaken dicht bij die van mij neerlegt om lekker te kunnen genieten van de zomerzon. Maar omdat je door de jaren heen ook aan veel dingen gewend raakt en gewoontes overneemt, vraag ik me opeens af in hoeverre mijn strandgedrag veritaliaanst is.

Zandvoort aan Zee
In hoeverre zou ik liggend op een Nederlands strand moeite hebben met het op armafstand links gelegen verliefde stelletje en de op rechts luidruchtige en zeer grote familie? En zou ik op een zomerse augustusdag in overvol Zandvoort aan Zee nu wel een plaatsje weten te veroveren zonder me gegeneerd te voelen? Zomerse overpeinzingen. Ik ga zo gauw ik de kans krijg, eens de proef op de som nemen.

 

Photo credit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *